Druga sprawa, co mi z milionów z inwestycji, kiedy jestem już stary. Najlepsze lata życia zmarnowane w imię realizacji jakiegoś planu inwestycyjnego, który swoją drogą wcale nie gwarantuje powodzenia. Nie wmawiajmy sobie, że jakieś wydatki są niepotrzebne bo odmawianie sobie przyjemności a nawet typowe skąpstwo, w odniesieniu do otoczenia czy swojej rodziny źle odbije się w przyszłości.

To tak jakby np. odmawiać sobie wyjścia do kina, prezentów dla innych, czy nawet ustalać ściśle swoje racje żywieniowe w imię jakiegoś planu inwestycyjnego. Pytanie więc co jest lepsze: stracić pieniędze na ryzykownej inwestycji czy przejeść te pieniądze w ciągu tych 30 lat? Albo czy warto odmawiać sobie przyjemności, w imię jakiegoś planu, który prawdę mówiąc nie jest dla wszystkich? To trzeba rozważyć.

Inną rzeczą jest to, co ktoś ujął mądrymi słowami: “Ludzie wybaczą ci wszystko prócz sukcesu” Kiyosakiego znają wszyscy, a tego Reed’a nikt. Stąd każdy atakuje Kiosakiego, a nie jakiś “anonimowych ekspertów”.

Zresztą o kontrowersjach w okół postacie Kiyosakiego pisałem też tu: Robert Kiyosaki – postać kontrowersyjna (link niżej)

“Krytycy twierdzą, że źródłem sukcesu Kiyosakiego nie jest jego umiejętność inwestowania, o której tak dużo pisze, lecz sprzedaż jego książek. Podaje się również w wątpliwość istnienie “bogatego ojca” opisywanego jako jeden z najbogatszych mieszkańców Hawajów, ale którego tożsamość nie została nigdy ujawniona. Wieloletni inwestor na rynkach nieruchomości, en:John T. Reed[1] określił książkę Bogaty Ojciec, Biedny Ojciec jako pełną błędów merytorycznych i zawierającą wiele złych porad.”